نشانه هاي زير حاكي از اين است كه نياز به تجديد نظر در تصوير ذهني خويش داريم

ـ حسادت.
ـ منفى صحبت كردن درباره ي خود.
ـ احساس گناه.
ـ ناتوانى در اداى تعارفات كلامى.
ـ عدم پذيرش تعارفات كلامى.
ـ اهميت ندادن به نيازهاى خويش.
ـ سؤال نكردن درباره ي خواسته هاى خود.
ـ محروم ساختن بى دليل خود از رفاه و آسايش.
ـ ناتوانى در بيان عواطف.
ـ ناتوانى از پذيرفتن و لذت بردن از عواطف و محبت ديگران.
ـ مقايسه خود با ديگران .
ضعف مزاجى پايدار.
بنابراين جهت غلبه بر صفت هاي مزبور مي توانيم از اين راه بردها بهره گيري نماييم:

1- دست از مقايسه خود با ديگران برداريد.هيچ كس و مطلقاً هيچ كس نيست كه بتواند در شما بودن شما بهتر از شما باشد!

2- سعى نكنيد همه را راضى نگهداريد.وقتى سعى مى كنيم همه را از خود راضى نگهداريم، در واقع محتاجيم كه مورد تأييد آنها قرار بگيريم و اين به خاطر آن است كه هنوز مورد تأييد خودمان قرار نگرفته ايم! راضى نگهداشتن همه آدم ها غير ممكن است. عزت نفس را نمى توان از ديگران به دست آورد، اصولاً ارزشى كه به تأييد ديگران وابسته باشد، ارزش محسوب نمى شود. نياز به تأييد ديگران مثل اين است كه بگوئيم من به تأييد شما بيشتر اهميت مى دهم تا به نظرى كه خودم درباره ي خودم دارم! يادتان باشد تلاش براى خوشنودسازى همه ي آدم ها، كليد همه ي شكستهاست!

3- دست از ملامت كردن ديگران برداريد.

4- مسئوليت زندگى را به گردن بگيريد

.5- با خودتان منطقى باشيد. زندگى همين است كه هست!جدي نگرفتن بيش از اندازه ي زندگى و خنديدن گاه و بي گاه به خويشتن ويژگى مهمى است. منظورم را كه مى فهميد!